قافله هشتم مارس

من عاشق این سرود کمپین ام:

جوانه می زنم

به روی زخم بر تنم
فقط به حکم بودنم
که من زنم، زنم ، زنم

چو همصدا شویم
و پا به پای هم رویم
و دست به دست هم دهیم
و از ستم رها شویم

جهان دیگری بسازیم از برابری
به همدلی و خواهری
جهان شاد و بهتری

نه سنگ و سارها
نه پای چوب دارها
نه گریه های بارها
نه ننگ و عارها

جهان دیگری بسازیم از برابری
به همدلی و خواهری
جهان شاد و بهتری

تک خوان با گیتارش Hallelujah می زد و ما باهاش می خوندیم... من اون قدر مسحور بودم که بر خلاف معمول یادم رفت با ادا و بی صدا به تس بگم: I loooove this!

دیروز خسته و کوفته* از دانشگاه برگشتم خونه. تس می خواست بره اولین جلسه ی ترم جدیدِ گروه کرِ محله ی Mt Eden (که همون محله ی جدید ما باشه) و منم باهاش رفتم. فوق العاده بود. یه چیزی حدود پنجاه شصت نفر آدمِ پیر و جوون اومده بودن. استاد و رهبرِ کر، مکس، یه آقای اسکاتلندی الاصلِ جینگول و بینگول و هیپی-منش بود که بهمون یه مجموعه کارِ کوتاه و مختلف یاد داد که ملت بتونن تصمیم بگیرن که عضو کر بشن یا نه.
آهنگ هاش خیلی متنوع بود: اول یه تیکه کوچولو از یه آهنگ زولو خوندیم و باهاش ظاهرا به سبکِ آفریقایی پا هم می زدیم. بعدش یکی دوتا آهنگِ انگلیسیِ قدیمی که من نشنیده بودم و آخرش هم In the still of the night که یک خانومی تک خونی می کرد و بقیه هم با هارمونی های مختلف باهاش می خوندن: شودوب شودوب شودوب ... و تنورها هم می خوندن: بارام بارارم بارام!
من همیشه فکر می کردم که صدام بیشتر سوپرانو باشه اما دیشب همه اش توی قسمتِ آلتو واستاده بودم و به راحتی می خوندم. کلا قضیه خیلی غیررسمی تر و خودمونی تر از این حرفا بود. آدما توی هر گروهی که احساس راحتی می کردن وا می ستادن. و اگه احساس می کردن که صداشون طبیعی نیست می رفتن توی یه گروه دیگه.
یه کار باحالی که بعد از خوندن هر قطعه می کردیم این بود که در حالِ تکرارِ قطعه شروع می کردیم توی سالن حرکت کردن... این که از کنارِ باس ها و تنورها رد بشی و صداشونو بشنوی که دارن یه چیز کاملا متفاوت می خونن خیلی باحال بود...

من بسیار خوشحال ام!



* تازگی ها از خونه جدیدمون پیاده می رم دانشگاه و برمی گردم. می شه سرجمع هشت کیلومتر!

برنامه ی پاتوق در مورد موسیقی زیرزمینی در رادیو شمال 53
(خود برنامه از دقیقه پنجاه شروع می شه)

سه تا از دانشجوهای دانشگاه ادمونتون در مورد موسیقی زیرزمینی ایران صحبت می کنن. کل برنامه حدود بیست دقیقه است. من از برنامه اش خوشم اومد و دوست داشتم که طولانی تر می بود... (بابک اش رو هم بیشتر می کردن البته)

...
جهان دیگری بسازیم از برابری
به هم دلی و خواهری
جهان شاد و بهتری

مصاحبه با سازنده و خوانندگان آهنگ
متن و لینک آهنگ

من از متن آهنگش هم خیلی خوشم اومد.

Shuffle's on

شهرام شب پره* جاشو می ده به سیناترا اونم به به یه گروه ناشناس، بعد به فرهاد و اونم به یه بی ربط تر از خودش...
دارم چیزی می خونم و حواسم به آهنگ های تصادفی نیست. دلیلِ بند اومدنِ هر از گاهیِ نفسم، پخش شدن یکی از آهنگ های فیلم فریداست. آهنگ هاش قادرن از بی حواس ترین وضعیت هام هم به اعماق من برسن ... و بعدش فوران آدرنالینه و دنبال کردنِ آهنگ تا آخر و بعد دوباره برگشتن به وضعیتِ حواسم-به-کاری-که-داشتم- می کردمه.


* شاهدانِ عینی گفته ان که موقع پخش آهنگ های دوستمون شهرام من با قیافه ای صد در صد جدی قرِ درجا می دم.

A night at the movies

چنین برنامه ای مسلما در تسخیر اثرهای جان ویلیامزه و نقطه اوجش هم طبعا جنگ ستارگان!
رهبر ارکستر قبل از اجرای موسیقی جنگ ستارگان گفت که کارگردان می خواسته برای همه اپیزودهای فیلم از آهنگ های بتهوون استفاده کنه اما بتهوون دم دست نبوده و رفته سراغ جان ویلیامیز که بدون شک شاهکار کرده (البته وسط این جمله از بتهوون یک معذرت خواهی سردستی هم کرد!)...

کلی از آهنگ های مورد علاقه منو هم زدن: آهنگ دزدان دریایی کارائیب که با آواز دزدان دریایی و تکون دادن یه سری زنجیر شروع شد و( رهبر ارکستر به جماعت گفت هر وقت صدای زنجیر شنیدین، صداهای دزد دریایی از خودتون در بیارین!!) عالی بود، اودیسه فضایی که به نظر من محشره، لورنس عربستان که جای تعریف نداره، ببر غران اژدهای فلان که بسیار محزون و زیبا بود (با دو نوازی ویولونسل و چنگ) و یه چند تا آهنگ خوب هم از انیمیشین های والت دیسنی: circle of life از شیرشاه که آخر مراسم هم دوباره اجرا کردن (احتمالا چون هم خیلی عالی بود و هم چون همه ی سازها توش شرکت داشتن)، colors of the wind از پوکوهانتس که من به دلیل پیام های اخلاقیِ محیط زیستی عاشقشم...
آهنگ اول The Simpsons در کمال تعجب واقعا خوشگل بود! احتمالا این که حواست با تصویر پرت نمی شه و فقط به موسیقی دقت می کنی باعث می شه که قدر فیلم ها رو بیشتر بدونی...
برخلاف پیش بینی من، هیچی از ارباب حلقه ها اجرا نکردن... نیوزیلند و ننازیدن به ارباب حلقه ها در هر فرصت ممکنه واقعا عجیبه!!

We Will Rock You

زمان داستان سیصد سال در آینده اس، وقتی که سازهای موسیقی ممنوعن و موسیقی فقط توسط کامپیوترها ساخته می شه و مردم watch the same movies, listen to computer-generated music, wear the same clothes and hold the same thoughts...
یه پسری این وسط به اسم Galileo Figaro* پیدا می شه که مدام بهش آهنگ الهام می شده و و به خاطر این داستان پلیس دستگیرش می کنه و اون جا با دختری آشنا می شه که اونم به خاطر متفاوت بودن با اجتماع و متفاوت لباس پوشیدن دستگیر شده بوده، Galilio اسم این دخترو می ذاره Scaramouche*.و با هم از دست پلیس فرار می کنن و با یه گروه فراری به اسم Bohemian آشنا می شن و که به متون و پوسترهای کهن (!!) دسترسی داشته ان و اون جاست که می فهمن موسیقی یه زمانی توسط انسان ها خلق می شده و ساز افسانه ای به اسم گیتار برقی وجود داشته!!!

کیفیت اجرای آهنگ ها عالی بود. خواننده ها هم محشر بودن. داستان هم خیلی بامزه بود و گرچه اصل داستان انگلیسیه، برای اجرای نیوزیلند، یه مقدار شوخی های نیوزیلندی قاطیش کرده بودن. این موزیکال پنج ساله که داره تو انگلیس اجرا می شه. من کاملا دوست دارم که یه بار دیگه هم ببینمش!!!



* این دوتا اسم رو از متن Bohemian Rapsody برداشته ان

"چاپلین، چاپلین نازنین"
هیچ وقت فکر نمی کردم که از جویندگان طلای چارلی چاپلین این قدر لذت ببرم. ارکستر سیدنی موسیقی فیلم رو می زد.
تنها چیزی که عجیب بود این بود که احساس می کردی وقتی تماشاچی ها دارن به فیلم می خندن، رهبر ارکستر و نوازنده ها باید اذیت بشن چون نه تنها درمرکز توجه نبودن بلکه یه قسمت هایی از اجراشون زیر صدای بلند خنده گم می شد.
اجرا خیلی زیبا و خیلی دقیق بود. فقط گاهی یکی دو ثانیه فرصت بود برای تنظیم و تطبیق زمان اجرا و اونم وقتایی بود که یه سرفصل جدید توی فیلم باز می شد.
به نظرم رهبری کردن چنین اجرایی خیلی سخت تر از یه کنسرت عادیه، کلی خنده های تمرکز-به-هم-زننده توی فضا بود و کلی صداهایی که دقیقا باید به موقع اجرا می شدن، مثلا صدای شلیک تفنگ و سقوط و اینا که دقیقا روی خود تصویر بودن، بدون ذره ای اختلاف.



حاشیه: ورود توریست های خسته ی تمام-روز-راه-رفته-ی-کوله-به-پشت -و-شلوارک-به-پا در اپراهاوس سیدنی بلامانع است!! به به!! جالبیش اینه که آدم های باشعورِ لباس رسمی پوشیده حاضر در اپراهاوس به این توریست های عزیز اخم نمی کنن و حتا دمپایی لاانگشتیِ شلپ شولوپ کنِ رفیق نگارنده رو با بزرگواری زاید الوصفی، نادیده/ ناشنیده می گیرن!! به حق چیزای ندیده!!!

Naughty Billy

دیشب داشتم آهنگای کامپیوترم رو سروسامون می دادم... اونایی که بی نام ونشان بودن رو گوش می دادم و مشخصاتشون رو اضافه می کردم، اونایی که توی لیست نبودن رو به لیست اضافه می کردم و خلاصه تا دل شب مشغول این بازی بودم... با هر آهنگ هزارتا فضا و تصویر می اومد و می رفت:

It's only a paper moon آقای نات کینگ کول رو احتمالا باید اواخر راهنمایی/اوایل دبیرستان گوش داده باشم... چیزی که اون موقع می شنیدم این بود: Billy with me, Billy with you... و با خودم می گفتم این بیلی عجب بلاییه ها!!!

Strangers in the night و تئاتر زیبای "پوف و بدنسازی" با بازی سیما تیرانداز و گلاب آدینه.. عجب تئاتر زیبایی بود!!

Fly me to the moon یعنی پیاده روی و آواز خوانی تو خیابون طالقانی تا خانه هنرمندان و آش رشته خوشمزه اش... دلم برای چیزهایی به همین سادگی تنگ شده: آواز خوندن هامون، آشپزی کردن هامون و هندی حرف زدن هامون!
(چند وقت پیش برای سارا و ارینا یه چشمه هندی اومدم، پکیدیم از خنده... از هندیه می پرسن چند سالته و اونم می گه: I am dirty, my wife is dirty too...)

L'italiano vero و سفر شوندشت با افرا و شبنم و احمد و روزبه و پرستو ... کل روزهای بالقوه چرندی که شهریور و مهر پارسال می تونستم داشته باشم و با معاشرت با این بچه ها کلی شاد و لذت بخش شد... این آهنگ یعنی چهار صبح تو جاده هراز با سرعت بالا و آرامش/خواب زدگی منِ فوبیای-جاده-دار که فقط آواز خوندم و فقط همین تیکه از آهنگو بلد بودم!! هیچی بدتر از این نیست خداییش!

Fidelio
تنها اپرای بتهونه و داستان آزاد کردن یک مرد زندانیه از زندان سیاسی. همسر این مرد برای این که بتونه شوهرشو از زندان نجات بده، دوسال توی زندان با اسم جعلی فیدلیو کار می کنه و آخر سر هم شوهرشو نجات می ده و حق بر باطل پیروز می شه.
داستان اپرا اصلا و ابدا جذاب نبود! شاید برای این دور و زمانه جذاب نبود نمی دونم... اما موسیقیش محشر بود. خواننده ها عالی بودن و از اجرا هم بسیار لذت بردم.
کل اپرا یک زیرنویس داشت که در یک صحنه خیلی مهم و خیلی پردیالوگ، خانوم یا آقای آپارت چی خوابش برد و زیرنویس ها رو نشون نداد، بعدش یهو دوزاریش افتاد و تند تند نوشته ها رو رد کرد تا برسه به صحنه ی در حال اجرا... یه چیزی تو مایه های: خدایا چه دردسرت بدم، و الضااااااااالین....

این اپرا رو ارکستر فیلارمونیک آکلند اجرا می کردن. این دومین اجراییه که ازشون می بینم و به نظرم خیلی عالی ان.


بعد از دیدن اپرا رفتیم Die Hard 4 دیدیم!!! اونم در نوع خودش خوب بود!!! جلوه های ویژه محشر و چاخان های فراوان و قهرمان بازی اساس... خلاصه که امشب عقده سوپرمنمون حسابی ارضا شد!!!

این آهنگ هم مث What a wonderful world می مونه برای من. این یکی البته خیلی تنهاتر و اون یکی خیلی رنگی تر و زنده تر.

لذت فراموش شده ی پینک فلوید نیوشیدن...

نغمه سر کن که جهان تشنه آواز تو بینم

چشمم آن روز مبیناد که خاموش در این ساز تو بینم
نغمه تست بزن آنچه که ما زنده بدانیم
اگر این پرده برافتد من و تو نیز نمانیم

Come fly with meclick here

Come fly with me, let's fly, let's fly away
If you can use some exotic booze
There's a bar in far Bombay
Come fly with me, let's fly, let's fly away

Come fly with me, let's float down to Peru
In llama land there's a one-man band
And he'll toot his flute for you
Come fly with me, let's take off in the blue

Once I get you up there where the air is rarified
We'll just glide, starry-eyed
Once I get you up there I'll be holding you so near
You may hear angels cheer 'cause we're together

Weather-wise it's such a lovely day
You just say the words and we'll beat the birds
Down to Acapulco Bay
It's perfect for a flying honeymoon, they say
Come fly with me, let's fly, let's fly away

Once I get you up there where the air is rarified
We'll just glide, starry-eyed
Once I get you up there I'll be holding you so near
You may hear angels cheer 'cause we're together

Weather-wise it's such a lovely day
You just say the words and we'll beat the birds
Down to Acapulco Bay
It's perfect for a flying honeymoon, they say
Come fly with me, let's fly, let's fly
Pack up, let's fly away!!

Paroles, paroles, paroles, paroles, paroles
encore des paroles que tu sèmes au vent
(Words, words, words, words, words
more words that you sow into the wind)

#ff00ff
بالاخره من يه آهنگ پست كردم!!! يوووهووو!!!
اين آهنگ رو خيلي خيلي دوست دارم. هم‌خواني DALIDA و آلن دلونه!!!
متن فرانسوي و ترجمه‌ي انگليسيش رو اين‌جا مي‌تونين ببينين.
اينم سايت آهنگ كه توش عكس آلن دلون و DALIDA رو گذاشته.

امروز اعتياد Besame Mucho گرفته‌ام. ترجمه‌اش مي‌شه: Kiss me alot
اجراي ديگه‌اي ازش نشنيده‌ام فقط همون اجراي Beatels اما ظاهرا هزار نفر خونده‌انش.

Besame besame mucho,
Each time I bring you a kiss
I hear music divine.
So besame besame mucho,
Yeh I love you for ever
Say that you’ll always be mine.

Dearest one, if you should leave me
Then each little dream will take wings
And my life would be through.
So besame besame mucho,
Yeh I love you for ever,
Make all my dreams come true.

Oh this joy is something new,
My arms are holding you,
I never knew this thrill before.
Who ever thought I’d be
Holding you close to me
Whispering it’s you I adore.

So dearest one, if you should leave me
Then each little dream will take wings
And my life would be through.
So besame besame mucho,
Yeah I love you for ever,
Make all my dreams come true.