يه جايي توي سوراخ سنبه هاي اينترنت اسم علي زو رو به عنوان مدير مجله ي صنايع پيدا مي كنم. صداي نوشته ي اون روزاي مجتبي لشكربلوكي مي آد توي ذهنم كه خطاب به بچه هايي كه تعطيلات برمي گشتن خونه و همايش رو دودر مي كردن نوشته بود. : "اي قوم به حج رفته كجاييد كجاييد معشوق (همايش )همين جاست بياييد بياييد" الان كه فكر مي كنم مي بينم از بس تكرار كردم كه دلم براي اون روزاي اوج رفاقت ها و ذوب در بچه ها بودنم تنگ شده كه ديگه حوصله ام سر رفته. هميشه بايد يه ايام خوش گذشته اي باشه كه هي يادش بيفتي و نوستالژيكت اوخ بشه!!! بسه ديگه بابا....
مساله اينه كه هي نبايد تجربه ها و حس و حال هاي گذشته رو توي سر لحظه هاي حال زد. بعله لولو خانوم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر