۶/۲۵/۱۳۸۵

اين سپيدار كهن سالي كه هيچ از قيل و قال ما نمي آسود
اين حياط مدرسه
اين كبوترهاي معصومي كه ما روزي به آن ها دانه مي داديم *

به سندروم اواخر شهريور تا نيمه‌هاي پاييز بهمن، و به رفتن آدما تو شهريور، حال و هواي باز شدن مدرسه‌ها رو هم اضافه مي‌كنم. اوايل پاييز و بوي رنگي باز شدن مدرسه‌ها ديوانه مي‌كنه آدمو.

* سوقات ياد- فريدون مشيري- لينك شعر

هیچ نظری موجود نیست: